2 x 2D = 3D?

Rita de Sousa, onderzoeker
Faculteit der Bewegingswetenschappen

"We hebben lang gezocht naar een fout in onze metingen of analyse, maar uiteindelijk bleek de fout in de mens te zitten. We ontdekten dat de menselijke waarneming niet consistent is: je kunt van twee voorwerpen vinden dat het tweede voorwerp 20 cm achter het eerste staat, en tegelijk dat het eerste op 50 cm en het tweede op 60 cm afstand staat.

Ik onderzoek hoe je visuele informatie gebruikt om diepte waar te nemen. Dat is heel belangrijk om doelgerichte bewegingen te kunnen maken. Kan ik bij die pen zonder op te staan? Ons brein heeft verschillende informatiebronnen over afstand ter beschikking: de kijkhoek tussen de ogen, de verschillen in de netvliesbeelden tussen de ogen, het scherp stellen van de ooglens, perspectief, schaduw enzovoort. Hoe combineert ons brein deze bronnen? Hangt dat af van de taak die we uitvoeren?

Dat onderzoek ik door de informatie te manipuleren. Bijvoorbeeld door de ogen op een andere plaats te zetten met een telestereoscoop zoals op de foto te zien is. Dat is meteen een mooi voorbeeld van grenzen verleggen: we brengen proefpersonen in situaties buiten de grenzen van het normaal mogelijke: hun ogen komen als het ware buiten hun hoofd te liggen.

Het was een bijzonder moment toen we opeens begrepen waarom onze meetgegevens waren zoals ze waren en na verder onderzoek bleek dat de fout inderdaad niet bij ons, maar bij het menselijk waarnemingsvermogen lag. Uiteindelijk kan de informatie in de openbare ruimte verbeterd worden met onze resultaten – denk aan bijvoorbeeld weginrichting. Ook in de virtual reality kan men ervan profiteren."